عضویت در ایکاریم به سادگی انجام می­شود. پس از ثبت نام، شما در یکی از جزایر دنیای آلفا (در نسخه فارسی تنها یک دنیا وجود دارد ولی در نسخه­های دیگر تعداد دنیاها بیشتر است) شهری بنا می­کنید. شهر شما ابتدا یک محوطه خالی است که شما بر اساس پیشنهاداتی که بازی به شما ارایه می دهد  اقدام به ساخت ساختمان­های مورد نظرتان می­کنید مثلا دانشگاه، بندر تجاری، پادگان نظامی، انبار، شهرداری و .... بر این اساس شهر شما کم کم ارتقا و جمعیت و طلاهای شما افزایش می­یابد. صاحب کشتی های تجاری و تجارت خانه می­شوید و می­توانید وارد روابطی با شهرهای دیگر شوید. خرید و فروش کنید. غارت کنید. روابط دیپلماتیک داشته باشید و غیره. وقتی به میزان مشخصی از دارایی و منابع  رسیدید می­توانید شهری دیگر تاسیس کنید این روند به همین شیوه ادامه می­یابد تا کم کم شما جز قدرتمند ترین­ها در دنیای ایکاریم شوید. حرفه­ای­ها به اتحادیه­ها و پیمان­هایی می پیوندند که آنها را بسیار قدرتمند می­کند.

ایکاریم برای شهروندان واقعی امکان شهر دار شدن را در فضای مجازی فراهم می­کند و از آنجایی که هویت بازی کنندگان بر اساس آی. دی های آنهاست افراد به راحتی می­توانند با هویت­های مجازی در این فضا تمرین کنند. تلاش، کوشش و تدبیر شما می­تواند شهرتان را به مرتبه­های بالاتری ارتقا دهد و این لذت بخش است.

نکته دیگر این بازی آن لاین بودن آن است. به این معنی که با قطع اتصال شما از اینترنت بازی متوقف نمی­شود. مثلا اگر شما دستور ساخت بنایی را می­دهید که به دوساعت زمان برای ساخت احتیاج دارد. می­توانید پس از دادن دستور، از اینترنت خارج شوید و دو ساعت بعد هنگامی که مجددا وارد بازی می­شوید آن ساختمان را تکمیل شده می­یابید. این نکته در بدو امر بسیار جالب توجه است اما همین امر موجب می شود که حرفه­ای­های این بازی عادت به سر زدن­های متعدد به آن داشته باشند چون تعداد شهرهایشان زیادتر است و رسیدگی به هر کدام وقت زیادی می­طلبد. آنها باید همیشه آماده باش باشند. آمار تعداد منابع هر شهر را داشته باشند و مدام برای افزایش منابع هر شهر تلاش کنند. در جریان تصمیمات اعضای پیمان نامه شان باشند و هر جا لازم شد با تصمیمات و اهداف نظامی پیمان مشارکت کنند و ... همه اینها سبب می­شود افرادی که به این بازی می­پردازند، بعد از مدتی به شدت به آن اعتیاد پیدا ­می­کنند و چنان در آن غرق می­شوند که شما اگر به طور اتفاقی گفتگوی دو حرفه­ای این بازی را بشنوند احتمالا تا دقایقی اصلا متوجه منظورشان نخواهید شد.

در کنار ویژگی­های خاص این بازی و مساله اعتیاد آوری آن نکته دیگری نیز هست که به دلیل قرار گرفتن در ساختار کلی بازی ممکن است از نظر بیشتر بازی کنندگان دور بماند. به نظر من منطقی که این بازی ترویج می کند منطق زور است. شما عملا در این بازی می­آموزید که برای موفقیت و داشتن منابع و قدرت بیشتر باید به غارت سایر شهرها دست بزنید. اگر بخواهید رفتاری شرافت مندانه داشته باشید و در صلح و سازش با سایرین به سر ببرید اساسا به موفقیت چندانی دست نخواهید یافت. در نتیجه عملا هر کس نیروی نظامی قوی تر،  کشتی های جنگی و ژنرال بیشتری دارد می تواند بر جزیره و جزیره های دنیای آلفا فرمانروایی کند..

نکته دیگر این بازی تاکید بر منفعت گرایی و امور اقتصادی برای اداره یک شهر است. در دنیای ایکاریم فرا می گیرد که تنها به آنچه که به نفعتان است اهمیت دهید. مثلا در هر شهر خدایی وجود دارد که شما می توانید به او سکه تقدیم کنید اما این کار عملا تنها هدر دادن منابع شماست زیرا این کار در ایکاریم به رشد و پیشرفت شهر شما کمک چندانی نمی­کند. از جمله دیگر نکات آن اینست که شما باید حتما به جمعیت شهرتان آب انگور کافی برسانید مگرنه آنها شهرتان را ترک می­کنند. آب انگور نمادی از ایجاد سرگرمی برای مردم شهر است.

صرف نظر از خود بازی، یکی از تخلفات مرسوم در میان بازی کنندگان ایکاریم استفاده از آی دی های مختلف است  فردی که چند ای دی دارد می تواند شهرهای مختلف اش را به نحوی مدیریت کند که موجب افزایش قدرت اش شود.

در مجموع فکر می کنم آن لاین بودن، عضویت و استفاده آسان از ایکاریم، جذابیت­های بصری و وجود نسخه فارسی از این بازی موجب فراگیری آن در میان ایرانیان شده است.

مطالعات فضای مجازی